Spotkanie w Orchard Lake, październik 2003 r.
Spotkanie polonijnych i
polskich inżynierów z USA, Kanady i Polski ,które odbyło się
10-12 października 2003 r., na terenie Zakładów Naukowych w Orchard
Lake, uznać już można za historyczne.
Chociaż celów, które przyświecały tamtemu spotkaniu przed sześćdziesięciu laty było wiele to ogólnie można powiedzieć, że chodziło o nawiązanie współpracy między między tymiż organizacjami. Organizatorzy zastanawiali się nad wykorzystaniem doświadczeń wynikających z rozwoju technicznego i gospodarczego Stanów Zjednoczonych dla nauki i techniki polskiej, m. in. poprzez organizację staży polskich specjalistów w amerykańskich firmach. Natomiast myślą przewodnią spotkania po latach było hasło: „Lepsze zorganizowanie się i utrwalenie oraz zainspirowanie techniczno-naukowego światowego dziedzictwa polskiego uchodźstwa”. Chociaż obydwa spotkania odbywały się w diametralnie odmiennych warunkach politycznych Polski to cele należy uznać za zbieżne.
Konferencja inżynierów
początku XXI wieku była między innymi pomysłem profesora
Andrzeja Targowskiego; prezesa Światowej Rady Badań Nad Polonią,
a doszła do skutku dzięki sprawnie działającemu Komitetowi
Organizacyjnemu Spotkania, którego przewodniczącym został dr Janusz
Wróbel z Katedry Studiów Wschodnioeuropejskich przy St. Mary's College w
Orchard Lake a współpracowali: Prof. Andrzej Targowski i Ryszard Ciskowski
ze Światowej Rady Badań nad Polonią, Janusz Zastocki, prezes Polonia Technica z Nowego Jorku a także prezesi
organizacji polsko-amerykańskich inżynierów: Czesław Szczotka z
Detroit, Michał Niedziński z Chicago, Janusz Balicki z Kalifornii,
Andrzej Drzewiecki ze Stowarzyszenia Inżynierów w Kanadzie. Patronat
honorowy nad spotkaniem objęli: kanclerz Ośrodka Naukowego w Orchard
Lake - ks. Timothy Whalen, prezes Naczelnej Organizacji Technicznej - dr inż.
Wojciech Ratyński z Polski a także prof. dr inż. Zygmunt Kolęda
z Polskiej Akademii Nauk oraz prof. dr inż. Andrzej
Nowak z University of Michigan.
Zjazd w Orchard Lake
zapoczątkował, bliższą współpracę inżynierów
polonijnych zamieszkałych w wielu miastach USA i Kanady i jak mają
nadzieje organizatorzy, przyczyni się to trwałej współpracy inżynierów
polskiego pochodzenia rozsianych po świecie. Dodatkowo podjęto
inicjatywę utworzenia "Galerii Sław" polskiej nauki i
techniki. Referat wprowadzający w tą tematykę wygłosił
dr inż. Janusz Romański - wiceprezes Polonia Technica. Powołana w
czasie trwania spotkania komisja pod przewodnictwem inż. Lucyny Rurek z
Detroit wstępnie opracowała zasady organizowania i funkcjonowania
„Hall of Fame”. Zastanawiano się nad uruchomieniem trwałej i
wirtualnej ekspozycji. Swoją pomoc i wsparcie zaoferowali Witold Sulimirski,
prezes Fundacji Kościuszkowskiej z Nowego Jorku i prezes NOT dr Wojciech
Ratyński.
Wygłoszono szereg referatów,
wśród których na szczególną uwagę zasługuje wystąpienie
prof. dr inż. Zygmunta Kolędy, który mówił o problemach
polskiej techniki. Witold Sulimirski obszernie zapoznał zebranych z
programem stypendialnym Fundacji Kościuszkowskiej dla młodych polskich
naukowców, którzy przyjeżdżają do USA kontynuować badania.
Ponadto prezesi biorących udział w spotkaniu stowarzyszeń inżynierskich
w wygłoszonych referatach zaprezentowali organizacje oraz zapoznali słuchaczy
z ważniejszymi osiągnięciami swoich członków, którzy wiele
wnieśli do amerykańskiej myśli technicznej.
W czasie obrad wymieniono się spostrzeżeniami odnośnie
szans współpracy międzynarodowej w zakresie transferów technologii
oraz wymiany naukowców, a także opracowania jednolitej strategii działań
na rzecz promowania polskiej inżynierii w świecie. Mówili o tym między
innymi dr Wojciech Ratyński i Krzysztof Dąbrowski - radca handlowy
ambasady RP w USA oraz konsul generalny w Chicago Franciszek Adamczyk ponadto dr
Alina Szczeniak - członek honorowy Polonia Technica, podzieliła się
doświadczeniem z jej pracy w amerykańskim przemyśle spożywczym.
Należy
wspomnieć, o przybyłych z Polski inżynierach na ten zjazd, którzy
zaprezentowali nowatorskie rozwiązania techniczne starając się
zainteresować obecnych swoimi wynalazkami.
Efektem spotkania było powołanie do życia Rady Konsultacyjnej
Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej, (Advisory Council of Polish
Engineers in North America). W jej skład weszło po dwóch
przedstawicieli z każdego stowarzyszenia, ponadto z urzędu weszli również
Prezes Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych "NOT" (bez
prawa głosu) oraz Prezes Światowej Rady Badań nad Polonią.
Pierwsze posiedzenie Rady odbyło się jeszcze podczas zjazdu 11 października
2003 r. W jego trakcie ukonstytuowała się Rada w składzie:
Ryszard Ciskowski (Światowa Rada Badań
nad Polonią),
Andrzej Drzewiecki (Stowarzyszenie Inżynierów
Polskich w Kanadzie),
Edward Rzyśkiewicz (Polonia Technica, Nowy
Jork),
Chester
Szczotka (Polish-American Engineers Association, Detroit),
Juliusz
Szymczyk (Polish-American Engineers Association, Detroit),
Andrew Targowski (Światowa Rada Badań nad
Polonią),
Tomasz Wesołowski (Stowarzyszenie Inżynierów
Polskich w Kanadzie),
Janusz Zastocki (Polonia Technica, Nowy Jork).
Prof.
Targowski zgłosił kandydaturę Andrzeja Drzewieckiego, prezesa
SIPwK, na funkcję przewodniczącego Rady. Kol. Drzewiecki został
wybrany przez aklamację.
Ustalono, że sprawowanie przewodnictwa będzie odbywać się rotacyjnie przez przedstawicieli poszczególnych stowarzyszeń regionalnych. Cele Rady Polskich Inżynierów jako organu zorganizowanej współpracy polskich inżynierów będą ujęte w statucie, którego wstępną wersję podjął się opracować Ryszard Ciskowski. Założono, że jednym z głównych punktów będzie czynnie wspieranie pomysłu tworzenia "Hall of Fame". Również prezes Rady wraz z zarządem określi ramy działalności oraz doprowadzi do następnego spotkania stowarzyszeń.
W
czasie uroczystego bankietu w sali gościnnej Ośrodka Naukowego w
Orchad Lake dr Janusz Wróbel został odznaczony Srebrną Odznaka "Polonia
Technica", a także medalem 60-lecia tej organizacji. Wyróżnienia
otrzymał z rąk prezesa Polonia Technika, mgr inż. Janusza
Zastockiego.
Medalem
60-lecia "Polonia Technica" wyróżniono także profesora
Zygmunta Kolędę, członka Polskiej Akademii Nauk, wiceprezesa
"Wspólnoty Polskiej". Trzecią w ten sposób wyróżnioną
osobą był minister pełnomocny - radca ambasady polskiej,
Krzysztof Dąbrowski.
Podczas tego bankietu
doktorant PAN-u mgr inż. Sławomir Łotysz z Uniwersytetu Zielonogórskiego
przypomniał sylwetkę Józefa Piotra Sędzimira, powstańca
listopadowego - pierwszego z Sędzimirów w Ameryce, którego wynalazki
przed 150 laty były szeroko opisywane w ówczesnej fachowej prasie amerykańskiej.
Poza
oficjalnym programem była okazja do spotkań mniej formalnych, które
trwały do późnych godzin nocnych.
Do
uczestników zjazdu napłynęły listy od Stowarzyszeń inżynierskich
z Anglii, Argentyny i Australii oraz marszałka Senatu RP prof. Longina
Pastusiaka, ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej w Waszyngtonie Przemysława
Gruzińskiego i prof. Andrzeja Stelmachowskiego, prezesa Stowarzyszenia Wspólnota
Polska, z życzeniami owocnych obrad.
Do
Orchard Lake przyjechało 45 osób, którym należą się
serdeczne podziękowania za przybycie i czynny udział w tym tak
potrzebnym w dzisiejszych czasach spotkaniu.
Szczególne
gratulacje należą się dr Januszowi Wróblowi oraz Komitetowi
Organizacyjnemu Spotkania za świetne przygotowanie zjazdu.
Należy
żywić nadzieję, że tego typu spotkania w dzisiejszych
czasach będą znaczącym wydarzeniem w życiu Polonii
Kanadyjskiej, Amerykańskiej jak i Polski.
Janusz Zastocki