Nowy Jork

2 lipca 2005r.

Spotkanie Polskich Inżynierów w Niagara Falls,

kwiecień-maj 2005 r.

Kolejne spotkanie polonijnych i polskich inżynierów z Kanady, USA, Francji i Polski, które odbyło się w dniach 29 kwietnia do 1 maja 2005 r. w Niagara Falls (po stronie kanadyjskiej) było dużym sukcesem organizatorów, o czym świadczą liczne podziękowania i gratulacje od zadowolonych uczestników.

Konferencja w Niagarze była wynikiem postanowień z poprzedniego spotkania jesienią 2003 r. w Orchard Lake, a doszła do skutku dzięki wielkiemu zaangażowaniu Andrzeja Drzewieckiego i komitetu organizacyjnego, w skład, którego weszli:

Roman Babut, Politechnika Warszawska,

Ryszard Ciskowski, Światowa Rada Badań nad Polonią, Polonia Technica, Conn., USA,

Andrzej Drzewiecki, Prezes Rady Konsultacyjnej Polskich Inżynierów w Am. Pn., Kanada

Mirka Januszkiewicz, Komisja d/s Polskich Kongresu Polonii Kanadyjskiej,

Michał Niedziński, Prezes Polsko-Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów, Chicago,

Jan Rudomina, dyrektor Polish National Tourist, USA,

Zofia Rurak, Polsko-Amerykańskie Stowarzyszenie Inżynierów, Detroit,

Ludwik Wnękowicz, Wiceprezes d/s Polskich Kongresu Polonii Amerykańskiej,

Janusz Zastocki, b. Prezes Polonia Technica, Nowy Jork.

Patronat honorowy nad spotkaniem objęli:

prof. Andrzej Stelmachowski, Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”,

prof. Andrzej Legocki, Prezes Polskiej Akademii Nauk,

inż. Grzegorz Sobocki, Prezes Kongresu Polonii Kanadyjskiej.

Powołano też Komitet Honorowy w składzie:

min. Marek Bartosik, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Badań Naukowych i Informatyki,

prof. Romuald Brazis, Rektor Polskiego Uniwersytetu w Wilnie,

Krzysztof Dąbrowski, Radca Handlowy Ambasady RP, Nowy Jork,

dr Piotr Konowrocki, Konsul Generalny RP w Toronto,

mec. Les Kuczyński, Prezes Rady Polonii Świata,

prof. Stanisław Mańkowski, Rektor Politechniki Warszawskiej,

prof. Andrzej Nowak, Uniwersytet Nebraska,

dr inż. Wojciech Ratyński, Prezes Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych „NOT”

Witold Sulimirski, Prezes Fundacji Kościuszkowskiej.

Głównymi tematami obrad były:

• Integracja polskich i polonijnych środowisk technicznych w Kraju i poza jego granicami.
• Propagowanie polskich i polonijnych osiągnięć w dziedzinie techniki,
• Możliwości współpracy między polskimi i zagranicznymi uczelniami technicznymi,
• Współpraca i pomoc dla polskich środowisk technicznych na Wschodzie.

Zjazd odbywał się w nowoczesnym hotelu Peninsula Inn położonym w pobliżu wodospadu Niagara. W piątek 29 kwietnia uczestnicy spotkania zebrali się na uroczystym otwarciu Zjazdu, którego dokonał Andrzej Drzewiecki, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego oraz ustępujący prezes Rady Inżynierów Ameryki Północnej.

Konsul Generalny RP w Toronto dr Piotr Konowrocki rozpoczął swoim wystąpieniem konferencję naukową. Wystąpienie prezesa Kongresu Polonii Kanadyjskiej inż. Grzegorza Sobockiego było istotnym źródłem informacji o tej ważnej w życiu Polonii kanadyjskiej organizacji. Z kolei głos zabrali przedstawiciele stowarzyszeń inżynierskich i studenckich, prezentując swoje organizacje. I tak inż. Michael Niedziński prezes Polish-American Engineers Association z Chicago, zaprezentował swoją organizację informując o dokonaniach i planach na przyszłość. Inż. Magdalena Pietrzak mówiła o Organizacji Studentów Polskich z Nowego Jorku, prezentując duże jak na organizację istniejącą dopiero dekadę osiągnięcia i dynamikę w działaniu. Inż. Andrzej Farnik, wiceprezes Stowarzyszenia Inżynierów Polskich we Francji przedstawił, w oparciu o pokaz slajdów, polonijnych inżynierów działających we Francji. Z kolei Janusz Zastocki opowiedział o stowarzyszeniu Polonia Technica z Nowego Jorku. Ponadto inż. Fred Bednarski z Teksasu wystąpił w imieniu “The American Polish Foundation for Education” i mówił o tworzeniu przez Fundację możliwości podjęcia dwujęzycznych studiów w wielu dziedzinach w USA i Polsce.

Na szczególną uwagę zasługują referaty, których autorami byli goście z Polski. Delegaci z Politechniki Warszawskiej z JM Rektorem prof. Stanisławem Mańkowskim mówili o swojej uczelni, jej strategii i planach na przyszłość. Dziekan wydziału Elektroniki Politechniki Warszawskiej, prof. Jacek Wojciechowski przedstawił oferty nauki dla studentów zagranicznych a dyrektor d/s Kontaktów Zagranicznych Politechniki Warszawskiej dr Roman Babut wyjaśnił strukturę i funkcjonowanie uczelni.

Przybyły na konferencję min. Marek Bartosik zatytułował swoje wystąpienie “Nauka dla Gospodarki w Polsce 2005 - Nowe Technologie”. Bardzo ciekawa prezentacja poparta kolorowymi slajdami wprowadziła słuchaczy w dziedzinę mówiącą o zastosowaniu badań naukowych w Polsce w porównaniu z Unią Europejską i USA.

Bardzo sugestywne były wykresy ukazujące założenia „strategii lizbońskiej”, której celem jest osiągnięcie w ciągu 10 lat w Unii Europejskiej osiągnięcie poziomu badań i wdrożeń naukowych w porównywalnego do USA i Japonii. Nadrzędnym celem Polski jest dołączenie do wybranych programów w ramach tej strategii. Stwarza to wielką szansę dla naszego kraju dogonienia czołówki europejskiej i światowej - między innymi przez zakup wybranych licencji oraz wdrożeń istniejących już rozwiązań w wiodących „polskich” dziedzinach, takich jak inżynieria oprogramowania, nanotechnologia i optoelektronika. Ten wątek wystąpienia min. Bartosika przybliżył uczestnikom spotkania możliwości, jakie stoją również przed polonijnym inżynierami, które mogą być zachętą do skierowania zainteresowań również w tym kierunku, zwłaszcza że na ten cel Polska przeznacza znaczące nakłady finansowe.

Potwierdzeniem słów ministra Bartosika było wystąpienie Radcy Handlowego Ambasady RP w USA - ministra Krzysztofa Dąbrowskiego, który w swoim wystąpieniu zachęcał do współpracy z prowadzonym przez siebie biurem w dziedzinie kontaktów technologiczno - handlowych pomiędzy Polska i Ameryką.

Wystąpienie prof. Andrzeja Nowaka – członka honorowego Polonia Technica pozwoliło na zapoznanie się z warunkami studiowania i pracy na uczelniach w USA i Polsce. Prof. Nowak mówił o konieczności współpracy naukowców z Polski oraz korzyściach wynikających z tej współpracy. Stwierdził, że taka współpraca może poważnie przyczynić się do osiągnięcia przez Polskę światowego poziomu w ważnych dla gospodarki dziedzinach. Dokonane przez profesora porównania warunków nauki w Ameryce i Polsce uświadomiły, że nieznajomość, przez Polaków funkcjonowania systemu kształcenia w USA jest największą przeszkodą w realizacji powyższych celów. Rozwiązaniem tego zagadnienia powinna zająć się miedzy innym Rada Polskich Inżynierów w AP.

Kolejnym mówcą był dr inż. Wojciech Ratyński – prezes NOT, organizacji, która zrzesza w Polsce ponad 120 tysięcy inżynierów. Prelekcja szefa NOT-u miała dwa wątki. W pierwszym zostały zawarte informacje o organizacji tak historyczne, jak i te, które mówią, czym żyje dzisiejszy NOT, oraz jaką rolę spełnia we współczesnej Polsce. Drugi wątek był apelem do polonijnych inżynierów, mówiącym o konieczności promocji polskiej myśli technicznej. Na podstawie prezentowanych slajdów dr Ratyński zapoznał słuchaczy ze zrealizowanymi we współpracy NOT-u z polską gospodarką projektami, których ekonomiczne efekty są już dziś powszechnie znane.

Oddzielną kategorię referatów reprezentowali kolejni mówcy z Kanady i USA. I tak inż. Tomasz Wesołowski, z Kanady, w ekspresyjnym wystąpieniu omówił “Zagadnienia Ochrony Środowiska w Przemyśle Hutniczym”. To wystąpienie pozwoliło uzmysłowić sobie skalę zagrożenia, jakie stoi przed współczesnym światem i dało dowód na to, że zagadnienia ochrony środowiska będą ciągle rozwijane.

Bardziej osobisty charakter miało wystąpienie inż. Kuczyńskiego, z Polsko-Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów w Detroit, Michigan. Inż. Kuczyński opowiedział o swojej drodze życiowej od łagrów w dalekiej Syberii do bardzo znaczącej pozycji inżyniera w jednej z największych korporacji świata „General Motors”. Uczestnicy sesji z nieukrywanym wzruszeniem wysłuchali opowieści jakże skromnego a zarazem wielkiego Polaka.

Z kolei wystąpienie dr inż. Jana Płachty, wiceprezesa Polish-American Engineers Association z Chicago, nosiło tytuł “Mosty Ralpha Modrzejewskiego” i było precyzyjnym podsumowaniem twórczości zawodowej jednego z największych inżynierów XX wieku. Pięćdziesiąt mostów Modrzejewskiego, w konstrukcji, których było zastosowanych wiele nowatorskich rozwiązań wystawiają jak najlepsze świadectwo ich projektantowi a zarazem świadczą o wielkich umiejętnościach polskich inżynierów.

Dr inż. Wojciechowi Ratynskiemu przypadło w udziale podsumowanie sympozjum. Niezwykle rzeczowe wystąpienie było wyrazem podziękowania organizatorom za wspólne spotkanie. Mówca przypomniał historyczne już chwile, kiedy w niespełna miesiąc po ataku terrorystycznym na Nowy Jork w 2001 był gościem honorowym PT podczas obchodów 60-lecia tego Stowarzyszenia. Przypomniał, ze był to początek we wzajemnych kontaktach inżynierów z Ameryki Północnej i Polski. Analizując wystąpienia poszczególnych prelegentów dr Ratyński podkreślał znaczenie i przesłanie, jakie ze sobą niosą te wypowiedzi. W podsumowaniu dużo miejsca poświęcił zagadnieniom biznesowym prezentowanym przez ministra Bartosika i korzyściach finansowych, które powinny być również wynikiem tego spotkania. Zachęcał do wykorzystania własnych pomysłów, umiejętności i kontaktów w procesie uruchamiania, wdrażania i rozliczania projektów. Na zakończenie stwierdził, że powinno to stanowić zachętę również dla polonijnych inżynierów.

Podczas dwudniowej sesji został wygospodarowany czas na posiedzenie Rady Inżynierów Ameryki Północnej. W wyniku 2-godzinnego spotkania zostały omówione 22 punkty, które wskazywały, co powinno ulec zmianie, aby poprawić efektywność pracy Rady. Nowo wybrany skład zarządu został rozszerzony do 16-tu reprezentantów stowarzyszeń inżynierskich z USA i Kanady, z możliwością dokooptowania następnych 10-ciu osób wybranych spośród nieobecnych na Zjeździe, a których udział będzie wskazany ze względów prestiżowych lub dla rozszerzenia działalności.

Mgr inż. Janusz Zastocki (Polonia Technica) został wybrany przez aklamację na funkcję Prezesa Rady na okres 2005-2007.

Rada wybrała kol. Ryszarda Bąka (Polonia Technica) na funkcję Skarbnika, oraz powołała Komisję Statutową i Komisję Rewizyjną.

Prof. Andrzej Nowak, (University of Nebraska) został powołany na Głównego Doradcę, który zajmie się kierowaniem Komisji Programowej Rady.

Mgr inż. Andrzej Drzewiecki z Kanady - były prezes, będzie pełnił funkcje Sekretarza Generalnego, a Ryszard Ciskowski (Światowa Rada Badań nad Polonią) będzie odpowiedzialny, za organizację spotkań, sympozjów i zjazdów.

Prezes Rady powoła pozostałe stałe komisje Rady, oraz komisje (zespoły) do wykonania określonych zadań.

Protokół z posiedzenia Rady Inżynierów Ameryki Północnej zawierający szczegółowe sprawozdanie został przygotowany, przez inż. Magdalenę Pietrzak i mgr inż. Andrzeja Drzewieckiego i stanowi oddzielny dokument nie będący częścią niniejszego sprawozdania.

Inż. Janusz Zastocki dziękując za wybór na funkcję prezesa powiedział, że wszystkich obecnych na sympozjum w Niagarze jednoczy jedno słowo: Polska, do którego należy odnosić się z wielkim szacunkiem. Bowiem większość z obecnych na Zjeździe zdobyła tam wiedzę i doświadczenie, dzięki którym może godziwie pracować w wyuczonych zawodach. Janusz Zastocki stwierdził, że inżynierowie polskiego pochodzenia mieszkający poza granicami kraju powinni dodać swoją „cegiełkę” w budowie Rzeczypospolitej. Wzorem mogą być budowniczowie Polski dwudziestolecia międzywojennego doskonale zaprezentowani w książce M. Wańkowicza „Sztafeta”. Kontynuując stwierdził, że metody naszego działania musimy dostosować do współczesnych czasów, w czym nieocenioną pomoc oferuje dzisiejsza technika a zwłaszcza najnowsze sposoby komunikowania się, które zbliżają i pozwalają działać szybciej i efektywniej.

Kończąc krótkie przemówienie nowo wybrany prezes zachęcał do wspólnej pracy w ramach Rady Inżynierów Ameryki Północnej oraz zaprosił obecnych na następny Zjazd w 2007 r. na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Poza oficjalnym programem była okazja do spotkań mniej formalnych spotkań integracyjnych, które przeciągały się do późnych godzin nocnych.

Do uczestników zjazdu napłynęły listy z życzeniami owocnych obrad od:

prof. Andrzeja Stelmachowskiego, prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”;

prof. Ryszarda Chmielowca ze Stowarzyszenia Techników Polskich w Wielkiej Brytanii;

prezesa Janusza Ptaka ze Stowarzyszenia Inżynierów Polskich we Francji;

inż. Jana Andrzejewskiego ze Stowarzyszenia Inżynierów Polskich na Litwie;

prof. Romualda Brazisa, Rektora Polskiego Uniwersytetu w Wilnie;

prof. Zbigniewa Piaska z Politechniki Krakowskiej; prof. Stanislawa Portalskiego z Polskiego Towarzystwa Naukowego w Londynie oraz od Polish American Club w Ohio.

Do Niagara Falls przyjechało ponad 60 osób, którym należą się serdeczne podziękowania za przybycie i czynny udział w tym tak potrzebnym w dzisiejszych czasach spotkaniu. Szczególny ukłon jest skierowany w kierunku gości, którzy przylecieli z Europy: Przedstawicieli Stowarzyszenia Inżynierów Polskich we Francji - Monice Obrębskiej, Annie Żymła i Andrzejowi Farnikowi, z Polski: ministrowi Markowi Bartosikowi z Ministerstwa Badań Naukowych i Informatyki, delegacji Politechniki Warszawskiej - profesorów Stanisława Mańkowskiego i Jacka Wojciechowskieo oraz dr Romana Babuta.

Przedstawicieli NOT-u: prezesa dr. Wojciecha Ratyńskiego i mgr inż. Zbigniewa Lange (wice-prezes NOT) oraz pozostałych przybyłych z Polski inżynierów. Podziękowania kierowane są w stronę ministra Krzysztofa Dąbrowskiego oraz wszystkich gości przybyłych z USA i Kanady.

Gorące gratulacje należą się inż. Andrzejowi Drzewieckiemu z małżonką oraz Komitetowi Organizacyjnemu za świetne przygotowanie zjazdu.

Trzeba przyznać, że tego typu spotkania integracyjne są bardzo potrzebne, gdyż przy bliższym poznaniu się oraz wspólnym wysiłkiem można wiele dokonać. Tylko zjednoczona i silna Polonia może być ambasadorem silnej i liczącej się w świecie Polski. 

Janusz Zastocki